Archiwum rodzinne

W styczniu 1942 roku mając 14 lat wstąpiła do tajnej organizacji harcerskiej „Szare Szeregi” do 10 Warszawskiej Żeńskiej Drużyny Harcerskiej. Jesienią 1943 roku odbyła kurs sanitarny organizowany przez WSK AK i dostała przydział na Stare Miasto. W dniu 1 sierpnia nie dotarło do niej wezwanie, więc samorzutnie się zgłosiła, za aprobatą rodziców, do zgrupowania „Żaglowiec” – pluton 205 – Szpitala Polowego nr 104, który był zorganizowany w budynku Szkoły Rodziny Wojskowej przy ul. Czarnieckiego 49. Posługiwała się pseudonimem „Basia”. Początkowo pracowała w kuchni a później została łączniczką między szpitalem, kuchnią a Kwatermistrzostwem, znajdującym się przy ul. Suzina 7a. Przenosząc meldunki przebiegała przez odsłonięty teren między ulicami Mickiewicza i Słowackiego, który znajdował się pod obstrzałem niemieckich snajperów. Podobno była znana z odwagi i nic sobie z tego nie robiła. W dniu 16 lub 17 września na skutek wybuchu pocisku artyleryjskiego (może z grubej Berty) została ranna odłamkiem szkła w nogę, co ją wyeliminowało z dalszej służby. Dalej to jak większość warszawiaków, obóz przejściowy w Pruszkowie, później Częstochowa, Kraków i w 1945 roku powrót do Warszawy